تبلیغات
شرکت ارتفاع کاران هیرو
منوی اصلی
شرکت ارتفاع کاران هیرو
اجرای خدمات کار درارتفاع-آموزش کار در ارتفاع
  • ثروت سه شنبه 16 خرداد 1396 02:27 ب.ظ نظرات ()
    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 خرداد 1396 01:07 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت چهارشنبه 17 خرداد 1396 11:26 ب.ظ نظرات ()
    آیین‌نامه ایمنی كار در ارتفاع
    كلیات و تعاریف:
    هدف:
    هدف از تدوین این آیین‌نامه، ایمن‌سازی محیط کار و صیانت از نیروی انسانی و منابع مادی كشور و پیشگیری از حوادث ناشی از کار در کلیه کارگاه‌هایی می‌باشد که عملیات کار در ارتفاع و فرایندهای مرتبط، در آنها انجام می‌گیرد.
    دامنه شمول:
    مقررات این آیین‌نامه به استناد ماده 85 قانون کار جمهوری اسلامی ایران تدوین گردیده و برای کلیه کارگاه‌های مشمول قانون مذکور لازم الاجرا می‌باشد .
    کار در ارتفاع:
    هر کار یا فعالیتی که موقعیت انجام آن، در ارتفاع بیش از 2/1 متر نسبت به سطح مبنا انجام گیرد.
    سطح مبنا:
    اولین سطح زیرین جایگاه کار یا سکوی کار در ارتفاع، كه بصورت ایمن گسترش یافته است.
    مراجع ذیصلاح آموزشی:
    به مراكزی اطلاق می‌گردد كه مجوز لازم را از سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای كشور یا سایر مراكز بین المللی معتبر اخذ نموده باشند.
    مجری ذیصلاح:
    شخص حقیقی یا حقوقی است كه صلاحیت، تجربه و مهارت انجام كار را به صورت علمی و فنی داشته و می‌تواند با استفاده از نیروی كارآمد و شخص ذیصلاح نسبت به انجام عملیات برپایی، تغییرات و جمع‌آوری تجهیزات سامانه كار  در ارتفاع اقدام نماید.
    شخص ذیصلاح:
    متخصصی است با دانش فنی و مهارت لازم مطابق با شرایط این آیین‌نامه که با گذراندن دوره‌های آموزشـی از مراجع ذیـصلاح آموزشی، توانایـی سـرپرستی ونظارت بر کار در ارتفاع را داشته باشد. ضمنا نامبرده می‌تواند نماینده مجری ذیصلاح یا كارفرما باشد.
    عامل كار در ارتفاع:
    فردی است که آموزش‌های متناسب با نوع کار در ارتفاع را حسب شرایط گذرانده و نسبت به اخذ گواهینامه مربوط از مراجع ذیصلاح آموزشی اقدام نموده و قادر به انجام کار بصورت ایمن می‌باشد.
    حفاظت از سقوط:
    مجموعه تدابیر و اقداماتی است که به منظور پیشگیری از سقوط یا کاهش عوارض و صدمات ناشی از آن انجام می‌شود.
    روش‌های ایمن انجام کار در ارتفاع:
    الف ـ سامانه محدودکننده:
    سامانه‌ای است كه از قرارگیری فرد در وضعیت سقوط جلوگیری می‌کند و به دو شكل عمومی نظیر، نرده حفاظتی و  فردی شامل نقطه اتصال، لنیارد و کمربند حمایل بند کامل بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    ب ـ سامانه متوقف کننده:
    سامانه‌ای است كه با استفاده از تجهیزات مناسب، در صورت انجام سقوط، با جذب انرژی ناشی از سقوط باعث كاهش شدت صدمات و جراحات وارده به عامل كار در ارتفاع كار می‌گردد. كه به دو شكل فردی شامل،کمربند حمایل بند کامل بدن، طناب ایمنی و نظایر آنها و عمومی مانند تور ایمنی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    ج ـ دسترسی با طناب:
     این روش شامل دو سامانه ایمن مجزا می‌باشد: یكی به عنوان طناب دسترسی و دیگری تحت عنوان طناب پشتیبان عمل می‌نماید كه شامل، کمربند حمایل‌بند کامل بدن همراه با وسایل دیگری برای صعود و فرود به جایگاه كار، و یا از آن و نیز موقعیت استقرار مناسب استفاده می‌شود.
    فاصله ایمن:
    حداقل فاصله‌ای است كه برای جلوگیری از برخورد فرد هنگام سقوط با سطح مبنا مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    لنیارد:
    طناب یا تسمه‌ای است كه به منظور ایجاد ارتباط بین عامل كار در ارتفاع با نقطه یا طناب تكیه‌گاه یا سازه ثابت با كمترین ایجاد مزاحمت مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    كمربند ایمنی:
    وسیله‌ای است از جنس الیاف طبیعی یا مصنوعی با تركیبات پلیمری که ناحیه كمر را می‌پوشاند.
    حمایل بند كامل بدن (هارنس):
     پوششی است از جنس الیاف با تركیبات پلیمری و مقاوم كه عموما از انتهای بالای ران تا روی سطح كتف را پوشانده و توسط قلابهایی كه به روی آن متصل است، فرد را به سایر تجهیزات سامانه‌های كار در ارتفاع وصل می‌كند.
    قلاب قفل شونده (كارابین):
    ابزاری است حلقه‌ای شكل كه برای اتصال اجزاء سامانه‌های كار در ارتفاع به یكدیگر، مورد استفاده قرار می‌گیرد و به دو شكل پیچی یا قفل خودكار، ایمن می‌گردد.
    شوك‌گیر:
     ابزاری است كه در روش‌های ایمن انجام كار در ارتفاع، به منظور كاهش اثر نیروی ضربه حاصل از سقوط، مورد استفاده قرار می‌گیرد .
    انواع طناب:
    تکیه‌گاهی، عملیات، ایمنی، دینامیکی، نیمه استاتیک، پشتیبان
    طناب تكیه‌گاهی:
     طنابی است انعطاف‌پذیر كه از یك سمت به تكیه‌گاه ایمن متصل گردیده و به منظور حفاظت و محدودسازی فرد در برابر  سقوط عمل می‌كند.
    طناب عملیات:
    طنابی از نوع تكیه‌گاهی است كه برای حالت معلق، موقعیت‌گیری و محدودسازی فرد در عملیات صعود و فرود مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    طناب ایمنی:
    طنابی از نوع تكیه‌گاهی است كه در زمان سرخوردن عامل كار در ارتفاع، از دست دادن موقعیت اولیه وی عمل نموده و  فرد را در حین سقوط متوقف می‌نماید.
    طناب دینامیك:
    طنابی است با خاصیت كشسانی كه برای جذب شوك ناشی از سقوط و به حداقل رساندن نیروی برخورد مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    انواع نردبان:
    یک طرفه قابل حمل، دو طرفه، ثابت، ریلی، ثابت سقفی (پله مرغی)، کشویی، طنابی
    داربست:
    ساختاری است موقتی، كه برای ایجاد یك یا چند جایگاه كار به منظور حفظ و نگهداری كارگران و مصالح در ارتفاع و فراهم نمودن دسترسی كارگران به تراز بالاتر، مورد استفاده قرار میگیرد و به انواع ثابت، متحرك، دیواركوب، معلق و نردبانی تقسیم می‌شود.
    اجزاء داربست:
     پایه، كفشك، تیر، دستك، اتصالات یا بست‌ها، راه دسترسی، کف پوش سکو، پاخور، تیر میانی حفاظتی، تیر بالایی  حفاظتی، بالشتك، صفحه پایه
    بالشتك:
    صفحه‌ای است از جنس چوب، فلز و یا بتن كه برای گسترش بار وارده از لوله پایه یا كفشك به زمین مورد استفاده قرار می‌گیرد .
    راه دسترسی:
    برای رسیدن ایمن عامل كار در ارتفاع كار به تراز مربوطه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
     مهار:
     قطعه‌ای است كه بصورت مایل و افقی در ترازهای مختلف بر روی داربست نصب گردیده و به عنوان باربر عمل می‌كند.
    بادبند:
    قطعه‌ای است كه در طول، عرض یا ارتفاع (عمودی یا مورب) برای جلوگیری از حركت جانبی در داربست نصب می‌گردد.
    بالابر سیار:
    ماشین سـیاری است که برای انتقـال افراد برای کـار در ارتفاع، از داخل سکو (محفظهایمن) استفاده می‌شود با این دید که افراد می‌توانند در یک موقعیت دسترسی خاص به داخل سکو سوار یا پیاده شوند و به دو گروه  اصلی زیر تقسیم می‌شوند:
    گروه الف:بالابر سـیاری که تصـویر عمودی مـرکز ثقـل بار همواره داخـل خط واژگونی است.
    گروه ب:بالابر سیاری که تصویر عمودی مرکز ثقل بار ممکن است خارج از خط واژگونی باشد.
    و براساس نوع حرکت به سه گروه زیر تقسیم می‌شوند:
     نوع اول: بالابر سیاری که حرکت آن فقط در موقعیت ترافیکی مجاز می‌باشد .
    نوع دوم: بالابر سیاری که در زمان بالا بودن سکو می‌تواند حرکت نماید و بالابر از مکانی بر روی شاسی کنترل  می‌شود.
    نوع سوم: بالابر سیاری که در زمان بالا بودن سکو می‌تواند حرکت نماید و بالابر از درون سکو کنترل می‌شود.
    ضریب ایمنی:
    نسبتی است که از تقسیم حداکثر نیروی وارده به سازه که می‌تواند سازه در برابر شكست یا تخریب مقاومت نموده به نیروی وارده ناشی در زمان بهره‌برداری كه به همان عضو وارد می‌گردد. این ضریب هرگز نباید كمتر از 4/2 باشد. ( براساس استاندارد92ANSI A و 280 BSEN )
    حد بار كاری:
    حداكثر باری است كه توسط بخشی از تجهیزات در وضعیت مشخص‌شده توسط شركت سازنده، مجاز به بهره‌برداری و  استفاده از دستگاه یا تجهیزات می‌باشد .
    بار كاری ایمن ( SWL ):
    حداكثر حمل بار در شرایط ایمن كه برای بخشی از تجهیزات، در وضعیت‌های مشخص در نظر گرفته می‌شود.
    توجه1:تصاویر بعضی از مواد آیین‌نامه در ضمیمه پیوست می‌باشد.
    توجه2:كلیه واحدهای مورد استفاده در این آیین‌نامه براساس سیستم متریك می‌باشد.
    فصل اول ـ الزامات عمومی
    ماده1ـ كارفرما مكلف است نسبت به شناسایی و ارزیابی مخاطرات و ایمن‌سازی محیط كار اقدام نماید.
    ماده2ـ کارفرما مكلف است با استفاده از سامانه‌های انجام ایمن كار در ارتفاع متناسب با نوع کار، ایمنی افرادی که در ارتفاع بیش از 2/11 متر نسبت به سطح مبنا مشغول کار می باشند، را تامین نماید.
    (شکل‌های 54، 55، 67، 69 و 70 )
    ماده3ـ كارفرما مكلف است نسبت به تهیه لوازم و تجهیزات استاندارد و متناسب با نوع کار در ارتفاع كه دارای لوح  شناسایی حاوی اطلاعات فنی بوده و در محل مناسبی از تجهیزات قابل رویت، نصب شده است را اقدام و در اختیار کارگران قرار دهد .
    ماده4ـ کارفرما مكلف است در شرایط جوی نامساعد یا معیوب و ناقص بودن سازه و تجهیزات یا نقص در روش‌های  ایمن كار در ارتفاع، از فعالیت کارگران شاغل در ارتفاع جلوگیری بعمل آورد.
    ماده5 ـ با عنایت به ماده 88 قانون کار جمهوری اسلامی ایران، کلیه واردکنندگان، تولیدکنندگان، فروشندگان، عرضه‌کنندگان و بهره‌برداران از ابزارآلات، دستگاهها و تجهیزات مربوط به عملیات کار در ارتفاع مکلف به رعایت  استاندارد تولید و موارد ایمنی و حفاظتی فوق الذکر می‌باشند.
    ماده6 ـ نردبان، اجزاء داربست، تجهیزات كار با طناب و سایر تجهیزات و دستگاههای کار در ارتفاع باید قبل از هر بار  استفاده توسط عامل كار در ارتفاع بازدید شده و در صورت فرسوده یا معیوب بودن، موضوع را به کارفرما یا نماینده وی گزارش نماید.
    ماده7ـ کارفرما مکلف است پس از اطلاع از فرسوده و معیوب بودن لوازم و تجهیزاتكار در ارتفاع با برچسب « خطرناك است ـ استفاده نشود » آنها را از دسترس كارگران خارج و پس از تعمیر شدن، تایید توسط شخص ذیصلاح مجددا به محل كار منتقل نماید. (شکل 9)
    ماده8 ـ انجام كلیه امور نصب، راه‌اندازی، بهره‌برداری، سرویس، تعمیر و نگهداری تجهیزات، دستگاه و ماشین‌آلات  كار در ارتفاع باید مطابق با دستورالعمل شركت سازنده صورت پذیرد.
    ماده9ـ کلیه متعلقات داربست، نردبان، تجهیزات، ابزار و وسایل كار در ارتفاع باید قبل از شروع و پس از اتمام کار  توسط كارگران و در فواصل معین دوره‌ای بازرسی و کنترل گردد و مجوز شروع به كار صادر شود.
    ماده10ـ کلیه لوازم و تجهیزات كار در ارتفاع باید توسط شخص ذیصلاح بصورت دوره‌ای مورد بازرسی دقیق قرار  گرفته و در صورت مشاهده نقص و یا فرسودگی برای از رده خارج نمودن به كارفرما اعلام نماید.
    ماده11ـ کلیه مجریان ذیصلاح مشمول این آیین‌نامه که عملیات اجرایی آنها در ارتفاع انجام می‌گیرد موظف  می‌باشند در هنگام انجام كار از كارگران دارای گواهینامه مهارت از سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای كشور یا سایر مراجع ذیصلاح استفاده نمایند .
    ماده12ـ عامل كار یا شخص ذیصلاح باید دارای گواهینامه مهارت فنی لازم از مراكز ذیصلاح بوده و توانایی انجام كار  مربوطه را داشته باشد.
    ماده13ـ كارفرمایان، مجریان، پیمانكاران و سایر عوامل اجرایی در محدوده كارگاه و عملیات خود مكلف به جلوگیری از ورود افراد متفرقه می‌باشند. ضمنا نصب علایم هشداریبرای كارگران و افراد متفرقه «مطابق آیین‌نامه علایم ایمنی در کارگاه‌ها» به نحوی كه به سهولت قابل رویت باشد و مانع انجام كار نگردد الزامی است .
    ماده14ـ حمل و نقل، نصب، جمع‌آوری، انبار نمودن و كار با دستگاه‌ها، ماشین‌آلات و تجهیزات كار در ارتفاع باید بگونه‌ای باشد كه خطری را برای كارگران و افراد متفرقه ایجاد نكند.
    ماده15ـ پرتاب كردن و رها نمودن هرگونه شی، ابزار، لوازم، تجهیزات و مصالح در حین كار ممنوع است.
    ماده16ـ طنابها و كابلها باید در برابر هرگونه سایش، مواد خورنده، گرما و شعله مستقیم مقاوم باشند.
    ماده17ـ رعایت آیین‌نامه‌های مربوط به خطوط برق‌دار در انجام هرگونه عملیات كار در ارتفاع كه افراد و تجهیزات مربوطه در حریم تجهیزات و خطوط برقدار قرار می‌گیرند، الزامی است.
    ماده18ـ در لبه سقفهای شیب دار باید تجهیزات مناسب و كافی جهت جلوگیری از لغزش و سقوط كارگر و یا ابزار كار پیشبینی شود.(شکل 344 )
    ماده19ـ كارگرانی كه بر روی سقفهای شیب‌دار با شیب بیش از 20 درجه كار میكنند باید مجهز به سامانه محدودکننده و یا متوقف‌کننده گردند و در صورت امکان تورهای حفاظتی در زیر محل كار آنها نصب گردد. (شکل‌های 1ـ3، 55 )
    ماده20ـ حضور فرد دوم روی سطح مبنا در هنگام انجام کار روی جایگاه‌های کار آویزان، بالابر های سیار، برجی  الزامی است.
    ماده21ـ كارفرما مكلف است نسبت به تهیه و در اختیار قرار دادن وسیله ارتباطی مناسب با فرد ثانوی در زمان  انجام عملیات در ارتفاع اقدام نماید.
    ماده22ـ کارفرما مکلف است نسبت به نصب تابلو با محتوای موضوعی « قابل استفاده یا عدم استفاده» سامانه از  قبیل داربست، متوقف‌کننده، بالابر سیار، جایگاه کار آویزان و سایر موارد مشابه اقدام نماید.
    ماده23ـ هنگام كار در ارتفاع فرد مستقر در جایگاه كار باید متناسب با نوع كار مجهز به وسایل حفاظت فردی از قبیل لباس‌كار، هارنس، كلاه و كفش ایمنی و سایر لوازم حفاظت فردی گردد. (شكل‌های68، 788 )
    ماده24ـ استفاده از کمربند ایمنی برای عملیات کار در ارتفاع ممنوع بوده فقط در صورتی مجاز است که به عنوان سامانه محدودکننده مورد استفاده قرار گیرد و فرد نباید در وضعیت سقوط قرار گیرد. ( شكل‌های1ـ54 و 2ــ54 و55)
    فصل دوم ـ نردبان
    ماده25ـ نوع، جنس و ابعاد، قابلیت بارگذاری هر پله، نحوه نصب و نگهداری نردبان باید با شرایط جوی، محیطی و  نوع عملیات متناسب باشد.
    ماده26ـ استفاده از نردبان در موارد زیر ممنوع است:
    الف ـ روی داربست یا جایگاه كار در ارتفاع ( شكل 1ـ 28)
    ب ـ به عنوان الوار و تخته زیرپایی برای ایجاد جایگاه كار (شکل33 )
    ج ـ قرار دادن پایه‌های نردبان بر روی جایگاه كار ناپایدار مانند بشكه، آجر، جعبه، كیسه، دریچه‌های آدم‌رو و موارد مشابه (شکل 39 )
    د ـ آغشته بودن سطوح مختلف نردبان به لكه چربی، گریس، روغن و سایر مواد لغزنده دیگر 
    هـ ـ معبر و پل ارتباطی بین دو جایگاه كار در ارتفاع
    وـ استفاده از نردبان معیوب، شكسته، پوسیده و ناسالم
    زـ تکیه گاه فوقانی ناایمن، سست و لغزنده باشد (شکل 8 )
    ماده27ـ طول نردبان قابل حمل نباید بیش از 10 متر باشد. (شکل1)
    ماده28ـ پایه‌های نردبان باید بر روی سطوح هموار و همتراز كه مقاوم و غیرلغزنده باشد، قرار گیرد.
    ماده29ـ برای تردد و استفاده از نردبان، كارگر باید همواره روبه نردبان بوده و دارای سه نقطه اتکاء باشد و وضعیت بدن او نباید از محور تقارن نردبان خارج گردد. (شکل5 )
    ماده30ـ فواصل پله‌های نردبان از یکدیگر باید مساوی و بین 25 تا 35 سانتیمتر باشد.




    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 خرداد 1396 01:06 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت سه شنبه 16 خرداد 1396 08:57 ق.ظ نظرات ()

    کار با طناب تنها دروضعیتی بصورت ایمن می تواند انجام بگیرید که تمامی اپراتورها ضمن دیدن آموزش های لازم  دارای صلاحیت مناسب و تجربه کافی باشند .آنان باید بتوانند ابزاری که خود بشخصه و یا تحت نظر یک سرپرست با آن کار می کنند بخوبی بکارگرفته و بازبینی نمایند.

    برای نیل به این هدف IRATA یک سیستم آموزشی مرحله ای و سطح بندی شده را طراحی و اجرا نموده است که در آن افراد بنا به  دانش و اطلاعات و تجربه به سه بخش دسته بندی می شوند.

    این تقسیم بندی در کتابچه " معیار های اصلی جهت دریافت  تاییدیه کار در ارتفاع و کار با طناب" کاملا مشخص شده است این سه سطح عبارتند از :

     IRATA level 1

    تکنیسینی که می تواند زیر نظر یک سرپرست سطح سه فعالیت های مشخص و تعیین شده ای را انجام دهد.

    دوره آموزش 4 روز بعلاوه یک روزآزمون

     IRATA level 2

    تکنیسین پیشرو کسی که قادر است :

    تنظیمات و باربندی های کار با طناب را انجام دهد.

    مسئولیت امداد را بر عهده بگیرد.

    زیر نظر یک سرپرست سطح سه  کارهای گوناگون را با طناب به انجام برساند.

    دوره آموزش 4 روز بعلاوره یک روزآزمون

     IRATA level 3


    تکنسین سرپرست او :

    می تواند مسئولیت تمامی فعالیت های کار با طناب را بر عهده بگیرد.

    می تواند فنون و اطلاعاتی که سطوح 1 و 2  نیاز دارند را در اختیار آن ها بگذارد و اجرا کند.

    به قوانین و مقررات مربوطه آگاهی کاملی دارد.

    اطلاعات بنیادی و عمیقی در باره اجرای روش های پیشرفته امداد دارد.

    دارای گواهینامه کمک های اولیه است و همچنین از برنامه  دوره های IRATA به خوبی مطلع است .

    توانا و صلاحیت دار برای نظارت بر روی سایر تکنیسین های IRATA در سطوح 1و2 و 3 می باشد.

    دوره آموزش 4 روز بعلاوره یک روزآزمون

    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 خرداد 1396 01:06 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت سه شنبه 16 خرداد 1396 08:51 ق.ظ نظرات ()

    آشنایی با كار در ارتفاع (irata)

    IRATA

    امروزه تکنیک های ایمنی دست یابی با طناب ، کار در ارتفاع و امداد به خاطر امنیت بالا ، ‏هزینه های کم و قابلیت دسترسی بیشتر ، بشدت مورد توجه مدیران ارشد و مسئولین امور ایمنی ‏در سراسر جهان و ایران قرار گرفته اند.‏
    با توجه به وجود استانداردهای مدون و جهانی در این حوزه و لزوم یکپارچه بودن ‏آموزش، شرکت بازرگانی کوه ویسی با انجام رایزنی های گسترده موفق به جلب نظر اتحاده ‏تجار کار با طناب صنعت ‏irata‏ ‏‎‎برای ارائه این 
    آموزش ها در سطوح مختلف گردیده ‏است. 
    اتحاده تجار کار با طناب صنعت ‏irata‏ ، حاصل ابداع چندن شركت پشرو در زمنه ‏تكنكها كار صنعت با طناب است. هدف عمده اتحاده ارتقا شوه ها كار با طناب و ‏حصول اطمنان از فعالت موثر كله اعضا اتحاده می باشد.‏
    آموزش های ‏irata‏ امروزه در سراسر جهان بعنوان استانداردهای رایج کار در ارتفاع ‏شناخته شده‎ ‎اند و تمامی کشورهای عضو اتحادیه اروپا ملزم به رعایت آن در زمینه کار در ارتفاع ‏می باشند.‏

    irata ‎‏ چیست؟‏
    کسانی که تا به حال از خدمات و امکانات دست یابی با طناب بهره نبرده اند معمولا ‏چنین دیدگاه هایی دارند:‏
    ‏... این کار خطرناک به نظر می رسد .....‏
    ‏ آیا اینکه از آن بالا آویزان شوند ایمن است ......؟
    ‏ چگونه می شود وقتی به طناب آویزان هستیم کار هم انجام دهیم ؟
    ‏ آیا قوانین سلامتی کارگران و مقررات ایمنی در این کار نقشی دارند و رعایت ‏می شوند ...؟

    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 خرداد 1396 01:06 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت دوشنبه 15 خرداد 1396 12:13 ق.ظ نظرات ()

    کاردرارتفاع چیست؟‏
    کسانی که تا به حال از خدمات و امکانات دست یابی با طناب بهره نبرده اند معمولا ‏چنین دیدگاه هایی دارند:‏
    ‏... این کار خطرناک به نظر می رسد .....‏
    ‏ آیا اینکه از بالا آویزان شوند ایمن است ......؟
    ‏ چگونه می شود وقتی به طناب آویزان هستیم کار هم انجام دهیم ؟
    ‏ آیا قوانین سلامتی کارگران و مقررات ایمنی در این کار نقشی دارند و رعایت ‏می شوند ...؟
    پاسخی که توسط متخصصین شرکت های کار در ارتفاع داده می شود این است: کار با ‏طناب مانند هر کار دیگری دارای خطرات خاص خود است اما با دسته بندی و شناسایی خطرات ‏و مدیریت ریسک و نحوه پیشگیری از بروز خطر ، این رشته کاری نه تنها متضمن ایمنی بسیار ‏بالا است بلکه توانسته است تا حد بسیار بسیار قابل قبولی به هدف اصلی خود که همانا کار ‏بدون حادثه است نزدیک شود.‏
    فلسفه " اول ایمنی" در ده سال گذشته توسط کمپانی های کار در ارتفاع پایه ریزی و ‏تبیین شد. در سال 1978 هنگامیکه چندین کمپانی پیشرو در این زمینه به این نتیجه رسیدند که ‏قوانین آن زمان بخوبی تکنیک های دست یابی با طناب را پوشش نمی دهد خود آنها طی ‏نشست های کارشناسی فراوان و مذاکرات فنی با ‏HSE‏ (کمیسیون قوانین ایمنی و سلامت ‏کاری) یک گام مهم در زمینه وضع این قوانین برداشتند 

    آمار ایمنی ‏

    شرکت های صنعتی در حوزه های گوناگون که از خدمات ایمنی و روش های دسترسی ‏کار با طناب استفاده می کنند در مقیاس با همتایان خود که از روش های سنتی ایمنی بهره ‏می گیرند دارای آمار ایمنی بسیار بالا و حداقل حوادث ناشی از سقوط هستند. دلایل این امر را ‏می توان در زمینه ای زیر جستجو کرد:‏

    زمان مورد نیاز برای دست یابی با طناب به سایت کارگاهی و انجام کار در آن ‏بسیار کمتر از زمان مشابه 
    در روش های سنتی است. بعنوان مثال گاهی زمان ‏برای برپایی‎ ‎داربست به دور یک سازه بسیار بیشتر از زمان 
    تعمیر آن سازه ‏می باشد. ‏ 
    انجام کار در زمان کوتاه و کم شدن زمان حضور در محل کاری خود عامل مهمی در به ‏حداقل رساندن 
    خطا و بروز خطر دارد طبعاً این زمان کمتر ، باعث کاهش هزینه های مرتبط نیز ‏می گردد.‏ 
    تنها کسانی مجاز به کار بر روی سازه ها هستند که دوره های آموزشی را طی ‏نموده اند این افراد 
    شناخت کامل و کافی نسبت به حوادث ، اتفاقات و روش ‏های ایمنی و کاری دارند . ‏ 
    آنها بخوبی از سیستم های حمایتی برای مهار خود و ابزار بهره می گیرند.‏ 
    روش‎ ‎های سنتی بخوبی جوابگوی ایمنی و کار در سازه های بلند مرتبه ‏بخصوص در مراحل تعمیر و نگهداری نمی باشند. همانند برج های بلند ‏پالایشگاه ها و دودکش ها.‏
    کار با طناب تنها دروضعیتی بصورت ایمن می تواند انجام بگیرید که تمامی اپراتورها ضمن دیدن آموزش های لازم دارای صلاحیت مناسب و تجربه کافی باشند .آنان باید بتوانند ابزاری که خود بشخصه و یا تحت نظر یک
    سرپرست با آن کار می کنند بخوبی بکارگرفته و بازبینی نمایند.

    آخرین ویرایش: دوشنبه 15 خرداد 1396 01:24 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت جمعه 26 آذر 1395 11:55 ب.ظ نظرات ()



     


    آخرین ویرایش: شنبه 21 اسفند 1395 11:34 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت چهارشنبه 1 شهریور 1391 10:10 ب.ظ نظرات ()

    1.ترمیم نمای ساختمان

    2.نصب تابلو و برد در ارتفاع

    3.شستشوی نمای ساختمان 

    4.سند بلاست و واترسند بلاست

    5.جوشکاری و برشکاری بروی نما

    6.رنگ آمیزی به روی نمای ساختمان

    7.واترپروف نمای شیشه ای و عایق کاری

    8.نورپردازی و نصب پروژکتور و کلیه خدمات مرتبط در ارتفاع

    9.استحکام و ایمن کردن نمای سنگی بوسیله پیچ و روپلاک

    جهت بازدید و مشاوره رایگان با شماره زیر تماس بگیرید:

    ثروت : 09192168630



    آخرین ویرایش: جمعه 24 خرداد 1392 10:43 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت دوشنبه 1 خرداد 1391 10:02 ب.ظ نظرات ()
    استفاده از تکنیک صنعتی کار با طناب دارای مزایای ذیل است:
    •     انجام فعالیت در طبقات بالای ساختمانها که امکان نصب داربست نمی باشد.
    •     کار در ساختمان هایی که به لحاظ نوع طراحی یا ارتفاع آن امکان استفاده از تجهیزات مدرن و ... نباشد.
    •     داشتن حداقل سد معبر در محیط
    •     فاقد سازه های دسترسی مانند داربست  با ظاهری نا خوشایند.
          فاقد صدای نا هنجار و ماشین آلات برقی و موتوری
    •     کاهش زمان(انجام کار  در حداقل زمان ممکن)
    •     عدم آسیب رسانی به نمای ساختمان و برج ها
    •     بر جانماندن وسایل و ادوات کار در ارتفاع
    •     ایمنی بسیار بالا
    • شایان ذکر است کار بر روی برج ها و ساختمان های مرتفع با کمک صنعتی(Rope Access) مورد تایید فدراسیون جهانی صخره نوردی IRATAمیباشد .
    آخرین ویرایش: جمعه 24 خرداد 1392 10:44 ب.ظ
    ارسال دیدگاه
  • ثروت دوشنبه 1 خرداد 1391 09:52 ب.ظ نظرات ()
    سندبلاست چیست ؟


    واژه سندبلاست ( sandblast ) یک واژه انگلیسی است ، معنی کلمه به کلمه آن عبارت است از :
    سند ( sand ) به معنی ماسه
    بلاست ( blast ) به معنی انفجار و پرتاب میباشد .


    سندبلاست - sandblast عبارت است از سیلیس پاشی - ماسه پاشی
    پرتاب ماسه و شن با فشار بسیار زیاد هوا را سندبلاست می گویند .


     

    تاریخچه سندبلاست  : 

     Benjamin Chew Tilghman  مخترع اولین دستگاه سندبلاست
    می باشد.

    تاریخچه هر چیزی بوجود آورنده آن است و تاریخچه سندبلاست نیز مخترع آن ...  Benjamin Chew Tilghman ، سندبلاست تیلگمن مردی است که با دقت در محیط خشن اطراف خود توانست سندبلاست را اختراع کند .

    نقل شده است روزی ژنرال تیلگمن از پشت شیشه پنجره اتاق خود مشغول نگاه کردن به افراد خود بود ، که  متوجه مات شدن قسمتی ازشیشه پنجره اتاقش شد که درطوفان شن روز قبل در معرض طوفان شن بود

    خودتان میتوانید تصور کنید که باقی ماجرا چیست ...؟ ؟ ! ! .

    بله ، تیلگمن به فکر ساختن دستگاهی افتاد که بتواند ذرات ماسه رابا شدت بر روی سطح شیشه پرتاب کند و بدین ترتیب اولین دستگاه سندبلاست جهان ساخته شد . تیلگمن با این کار خدمت بزرگی را به جامعه بشریت عرضه داشت ، زیرا در بسیاری موارد هزینه روشهای جایگزین تمیزکاری و آماده سازی قدیمی سطوح ، نسبت به سندبلاست بسیار گران قیمت و گاهی غیر ممکن است .

     

     

    اصول کار در دستگاههای سندبلاست sandblast :

    روش کار سندبلاست به این صورت است که ماسه های ساینده که عمدتا از جنس سیلیس - مسباره و اکسید فلزات هستند با استفاده از فشارباد کمپرسور شتاب گرفته و بر روی سطح قطعه پاشیده میشوند .

     موارد استفاده سندبلاست چیست ؟


    ــ با استفاده از سندبلاست میتوان عملیات :

    ۱- زنگ زدایی - ماسه زدایی - و رنگ برداری سطوح داخلی و خارجی قطعات.
    ۲- پوایش مات و تمیز کاری انواع قالبهای صنعتی .
    ۳- زبر کردن سطوح قطعات ( با استفاده از ساینده های مخصوص ) جهت بهینه انجام شدن عملیات لعابکاری و تفلون کاری برای ماندگاری و کیفیت یهتر.
    ۴- آماده کردن سطوح قطعات جهت انجام انواع آبکاریهای صنعتی - تزئینی یا رنگ.
    ۵- مات کاری - تمیز کاری و آماده کردن قطعات (سندینگ - sanding ) جهت ارائه در بازار را میتوان انجام داد .
    ۶- حک کردن نوشته و نقوش مختلف و گود برداری و یا برجسته کاری آنها برروی سطوح شیشه ای - چوبی - MDF - کاشی - سرامیک و طلق که بیشتر برای انجام امور تجاری - تبلیغاتی و تزئینات دکور مورد استفاده میباشد.

      موارد استفاده از سندبلاست:

     

     

     

     

    وسیله مورد نیاز سندبلاست؟

    دیگ سندبلاست+کمپرسور باد+شلنگ+کلاه سندبلاست +نازل سندبلاست

    کلیه لوازم سندبلاست شامل دیگهای سند بلاست در سایزهای مختلف ، نازلهای سندبلاست (4 و 5.5 و 6) و شلنگهای مربوطه و ساخت کابین سندبلاست(سندبلات شیشه .سندبلات خطوط و....)

     

    نکاتی قابل توجه در مورد شات بلاست و سندبلاست :

    1- در عملیات شاتینگ سطح قطعه چکشی و براق میگردد

    2- در عملیات گریتینگ که میتوان آنرا بوسیله دستگاههای شات بلاست و سندبلاست نیز انجام داد سطح قطعه مات و زبر میگردد

    3 - در عملیات سندینگ (سندبلاست ) سطح قطعه مات یکدست و زبر میگردد که درجه زبری ایجاد شده بر روی سطح بستگی به جنس و درجه درشتی ساینده مورد استفته در دستگاه را دارد

    4- از تکنیک سندبلاست عموما برای :

    الف - زبر کردن و مات کردن سطوح قطعات

    ب - تمیز کاری قطعات حساس به ضربه و پاشش شدید

    ج - قطعاتی فقط یک موضع مشخص از آنها باید در معرض پاشش قرار بگیرد

    د - قطعاتی دارای دنده و حدیده حساس به ضربه هستند

    ه - قطعاتی میبایست سطح آنها بصورت خیلی نرم تمیز کاری - مات ( مانند قطعات لوستر و زیو آلات )-رنگ براداری یا بصورت خفیف زبر شود (مانند بدنه اتومبیل )

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه